|
||||||||||
|
||||||||||
|
De blog
(Moes)tuin, planten, bomen en natuurwezens vr. 22 mei 2009 Vorige week gingen mijn moeder, mijn kleine zus en ik naar het bos om meidoornbloesems te gaan plukken om te drogen en later thee van te kunnen maken. Meidoornthee is heel lekker en staat alom bekend als “goed voor het hart”. We hadden tevoren onder het rijden een plekje ontdekt waar er een hele rij witte meidoornen stond, een heel eind van de weg, opvallend en overvloedig bloeiend. Daar gingen we nu dus heen gewapend met schaar en zakken. Toen we in de buurt kwamen wuifden de bomen ons een sterke zoete geur toe als welkom! Na het plukken gingen we bij de grote meidoorn struiken zitten en vroegen we: - "Ik sta hier zinderend in de omgeving. Dit is mijn mooiste moment en ik wil dit moment graag doorgeven en ik vind het leuk dat je het zal bewaren en weer ophalen als je de gedroogde bloemen weekt en opdrinkt. Ik leg een stukje van mezelf in elk bloempje en elk blaadje."
Wat maakt je zoals je bent en wie je bent? Vind je het niet erg dat niet iedereen komt kijken hoe prachtig je hier staat? Wat wil je dat de mensen doen? Men zegt dat je goed bent voor het hart. Is dat zo? Zou je niet liever hebben dat we al jouw bloemen plukken en drogen en uitdelen aan de mensen? Wie ben je? Ben je dan een Engel? Of een elf? Wil je nog iets zeggen? Dankjewel, Meidoorn. |
||||||||||