Tegenwoordig is het heel moeilijk om nog stilte te vinden. Zowel in de wereld als in onszelf... Er is altijd wel een klok die tikt, een radio of televisie die speelt, een auto die voorbijrijdt, of anders wel een hoop gedachten om ons af te leiden. We zijn op zoek naar afleiding, bewust of onbewust; we willen dingen zien, horen, denken. Zijn we bang van wat er met ons zou gebeuren als er niets meer was om ons af te leiden? Zijn we bang van de stilte? Of misschien wel van onszelf?

Het is nog niet zo lang geleden dat ik het vervelend vond wanneer mijn oudste zus altijd de radio liet spelen in de auto, zelfs terwijl we een gesprek voerden. Ik had nooit de radio aan, zelfs niet bij lange ritten. Ik was de stilte gewend en gebruikte de tijd om mijn gedachten te structureren. Maar ergens tijdens de vele lange ritten die ik onlangs gemaakt heb (elke week op en neer naar Nederland voor de cursussen Telepathie en Intuïtieve Ontwikkeling) ben ik de radio beginnen te gebruiken omdat ik de verkeersinformatie nodig had (ik heb eerst een paar keer in een monsterfile vastgezeten!). Eerst moest ik wennen aan de vaak lelijke muziek en het soms zinloze gepraat, maar al na een paar keer merkte ik dat ik niet meer zonder kon en dat ik het anders al snel te stil en langdradig vond worden. Verbazend hoe snel je die gewoontes oppikt! Ik begreep mijn zus ineens veel beter.

Met televisie vergaat het de meesten van ons net zo. We zijn het gewend geworden en nu is het gemakkelijk. We ploffen neer in de zetel en hoeven niet meer te denken, niet meer creatief te zijn, er zijn geen problemen en geen zorgen meer. We kunnen gewoon het voorgekauwde binnenslikken. We gaan er zo in op dat we vergeten wat we nog eigenlijk van plan waren met onze kostbare tijd voordat we afgeleid werden door de prentjes in de kijkkast. Gisteren bijvoorbeeld. Ik had nog een hele avond voor me... Maar veel is er niet meer gebeurd behalve een saaie, ouderwetse film. Dus heb ik vannacht een besluit genomen. Ik neem mijn vrijheid in eigen handen en ik kijk 7 dagen lang geen druppel TV meer. Ik ben benieuwd hoe ik daarop zal reageren. Waarschijnlijk zal ik me eerst vervelen (dé kwaal van deze moderne tijd), en zal ik daarna de avonden anders gaan bekijken, meer energie krijgen en creatiever omspringen met mijn uren ontspanning. Of misschien vlucht ik wel in het werk in plaats van in de TV? Je hoort het volgende week van me!